تبلیغات
مجله دانشجویی برنامه ریزی - دوستان عزیز سلام!
 
مجله دانشجویی برنامه ریزی
تهذیب نفس، تحصیل ورزش
درباره وبلاگ


خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشی و ما رستگار
**تهذیب نفس، تحصیل ورزش**

مدیر وبلاگ : بصیرت مجازی
نظرسنجی
به نظر شما: پراهمیت ترین موضوع مورد بررسی در دانشگاه ها چیست؟







آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :



خیلی از ما برداشت‌های غلطی نسبت به «اعتماد به نفس» داریم و اون رو با غرور و گاهی هم پررویی برابر می‌دونیم. اگه حتی این‌طور نباشه فكر می‌كنیم كه «اعتماد به نفس» بالایی داریم در حالی كه واقعا ممكنه این‌طور نباشه. لذا تو این متن می‌خواهیم تعریف دقیقی از اعتماد به نفس و خودباوری حقیقی را بر اساس كتاب «اعتماد به نفس» «دكتر باربارا آنجلیس» تقدیم كنیم.



در جست و جوی «اعتماد به نفس» و خودباوری واقعی
آیا تا به حال آرزو كردید: «ای كاش اعتماد به نفس و خودباوری بیش‌تری داشتم؟»

آیا براتون پیش اومده كه منتظر بمونید كارهای مشخص و از قبل تعیین‌شده‌ای رو به انجام برسانید تا بعد از اون احساس «اعتماد به نفس» و خودباوری بكنید؟

آیا براتون پیش اومده حس تلاش كردن رو از دست بدید و با بی‌میلی كارهای‌تان را انجام بدید به این امید كه روزی «اعتماد به نفس» و خودباوری به‌طرزی معجزه‌آسا به سراغ‌تون بیاید؟

آیا براتون پیش اومده با این‌كه در زندگی به سطح قابل‌قبولی از موفقیت رسیدید اما هم‌چنان اون‌طور كه باید در خود احساس «اعتماد به نفس» نمی‌كنید؟

اغلب مردم معنای واقعی كلمه‌ی «اعتماد به نفس» را به‌خوبی درك نمی‌كنند. به‌همین دلیل آن نوع از «اعتماد به نفس» و خودباوری رو كه مطلوب و مورد نظرشون است در زندگی‌شون تجربه نمی‌كنند. همین‌كه با یه دید دیگه به مفهوم «اعتماد به نفس» نگاه كنید، زندگی‌تون نیز تغییر خواهد كرد. هرگز مجبور نیستید ده یا پنج‌سال صبر كنید، این تغییر می‌تونه از همین فردا آغاز بشه!



«اعتماد به نفس» به چه معناست؟
اغلب ما چنین فكر می‌كنیم كه «اعتماد به نفس» یعنی این كه به توانایی‌های خود ایمان و اعتماد داشته باشیم. این نوع نگرش خاص به «اعتماد به نفس» منجر میشه كه احساس كنیم باید حتما در كارهایی خاص مثل نقاشی، فروشندگی، آشپزی و ... مهارت فوق‌العاده‌ای داشته باشیم تا در خود احساس «اعتماد به نفس» به‌وجود بیاریم؛ ولی مشكل و ایرادی كه تو این نوع نگرش وجود داره اینه كه:

مهارت‌های معدودی وجود دارند كه ما می‌تونیم به‌خوبی یاد بگیریم و در انجام دادن‌شان توانایی فوق‌العاده به‌دست بیاریم اما چنان‌چه احساس «اعتماد به نفس» درونی خود را براساس كارهایی كه در آن‌ها مهارت دارید بنا كنیم، فقط مواقعی كه مشغول انجام دادن این قبیل كارها هستیم احساس «اعتماد به نفس» و خودباوری می‌كنیم.

برای مثال اگر یك فروشنده‌ی ملك و مستغلات هستید و در این كار مهارت دارید، فقط موقع جوش دادن یه معامله‌‌ای توپ(!)، احساس «اعتماد به نفس» و خودباوری می‌كنید و باقی اوقات این احساس خوب را نخواهید داشت.

همون‌طور كه می‌بینید استمرار و تداوم این احساس درونی نیاز به این داره كه تمام طول شبانه‌روز رو بپردازید به انجام دادن كاری كه در آن احساس «اعتماد به نفس» دارید و همه‌ی كارها را نیز به‌شیوه‌ای مطلوب انجام بدید. به‌همین دلیله كه بسیاری از مردم به كارشان «اعتیاد» پیدا می‌كنند یا «اشتغال ذهنی» بیمارگونه‌ای نسبت به كار یا فعالیت خاصی پیدا و بیش‌تر وقت خود را با انجام دادن اون فعالیت، سپری می‌كنند. در نتیجه‌ی این امر، تعادل زندگی اون‌ها بر هم خواهد خورد.

از طرف دیگه احساس خوب اون‌ها فقط محدود به زمان‌هایی خواهد شد كه مشغول انجام دادن كار مورد علاقه‌ی خود هستند یا از توانایی ویژه‌ی خود استفاده می‌كنند.




«اعتماد به نفس» واقعی آن است كه روی آگاهی‌ها و توانایی‌های ما نیز اثر بگذارد.

تعداد توانایی‌ها و مهارت‌هایی كه می‌تونیم در زندگی به‌دست بیاریم هر چقدر هم كه زیاد باشند، باز معدودند. اگه خودباوری خود را بر روی اون‌ها بنا كنیم، هرگز نمی‌تونیم به‌معنای واقعی كلمه، «اعتماد به نفس» داشته باشیم و فقط در اون زمینه‌ها و استعدادهای به‌خصوص احساس «اعتماد به نفس» خواهیم كرد.

چنان چه «اعتماد به نفس»، قابلیت و توانایی كسب مقام یا شغل یا پول درآوردن و ... بود رسیدن به آن شغل، جایگاه یا درامد، باید برای همیشه در ما احساس اطمینان و «اعتماد به نفس» ایجاد می‌كرد، اما ... چرا بسیاری از ما سرانجام شغل، درامد، ازدواج، یا خانه‌ای را كه همیشه می‌خواستیم به‌دست می‌آوریم یا حتی می‌خریم اما باز هم احساس «اعتماد به نفس» و خودباوری نداریم؟!




آیا احساس می‌كنید یك «شیاد» هستید؟!
گاهی اوقات در زندگی به موفقیت‌هایی دست می‌یابیم كه از درون خود را مستحق اون نمی‌دونیم. این پدیده‌ی را «پدیده‌ی شیادی» می‌نامند!

پدیده‌ی «شیادی» چنین بیان می‌كند: در هر كاری كه انجام می‌دیم، ناخودآگاه احساس می‌كنیم كه مرتكب حقه‌بازی، كلاه‌برداری و فریبكاری شده‌ایم. برای مثال: پیش خودمان فكر می‌كنیم «خودم هم نمی‌دونم چطور شد كه این شغل را به من دادند، شاید خوش‌شانس بوده‌ام. خودمونیم! الان این شغل مال منه؛ اما اگه قرار بود دوباره درخواست بنویسم، هرگز این شغل رو به من یكی نمی‌دادن!؟

گاهی اوقات فكر می‌كنیم رسیدن به برخی موفقیت‌ها در زندگی باید احساس «اعتماد به نفس» زیادی در ما تولید كنند. حتی وقتی كه با تلاش فراوان به آن موفقیت‌ها دست پیدا می‌كنیم از «اعتماد به نفسی» كه به خود وعده داده‌ بودیم خبری نیست، گاهی احساس می‌كنیم شیادانی بیش نیستیم.

چنان‌چه موفقیت‌هایی كه در بیرون به آن‌ها دست می‌یابید، در درون شما احساس «اعتماد به نفس» واقعی ایجاد نكنند، ارزشی نخواهند داشت.



ماهیت اصلی «اعتماد به نفس» واقعی
«اعتماد به نفس» واقعی هیچ‌گونه ارتباطی با آن‌چه در زندگی بیرون شما اتفاق می‌افتد، ندارد. «اعتماد به نفس» واقعی زاییده‌ی شغل شما نیست. «اعتماد به نفس» راستین، نتیجه‌ی باور قلبی و درونی شما به توانایی‌ها و قابلیت‌های‌تان است. این باور كه هر كاری را بخواهید، می‌تونید انجام بدید.

اعتماد به نفس» واقعی، همواره از درون خود شما منشا می‌گیره. «اعتماد به نفس» واقعی، زاییده‌ی تعهدیه كه به خودمون داریم مبنی بر این‌كه هرچی رو كه لازم باشه انجام می‌دیم تا به خواسته‌ها و نیازهامون برسیم. این‌گونه از «اعتماد به نفس»، به اعتماد ما نسبت به خودمون برمی گرده و ( مهم اینه كه) بستگی به نتایجی كه ممكنه بگیریم یا نگیریم نداره.

«اعتماد به نفس» باور شخصی ما نسبت به روح خودمون به عنوان یك انسانه. این اعتماد كه هر اتفاقی در زندگی‌مون بیفته و با هر مشكلی روبه‌رو شیم، هر چی رو كه لازمه انجام بدیم، انجام خواهیم داد و مهم نیست كه اون كارها را بالاخره انجام خواهیم داد یا نه؛ موضوع مهم این است كه با میل و رغبت كامل آن را انجام می‌دهید.

كاملا واضحه كه هرگز نمی‌تونیم واكنش اطرافیان رو به خواسته‌ها و آرزوهای خود كنترل كنیم. از نظر تئوری و منطقی نیز نمی‌تونیم توقع داشته باشیم كه همیشه به هر چی می‌خواهیم، برسیم. اما یك چیز وجود داره كه می‌توانیم روی اون حساب كنیم و اون چیزی نیست جز «تعهد» و «پای‌بندی» نسبت به خودمون. شما می‌توانید درباره‌ی خواسته‌ها و اهداف‌تان با خود صادق باشید و اقدام لازم برای تحقق آن‌ها را همین‌الان صورت دهید. شما می‌توانید روی عزم و اراده‌ی خود برای عمل كردن و انجام دادن آن چه باید انجام دهید حساب كنید؛ این تنها چیزی است كه می‌توانید به آن مطمئن باشید. شما می‌توانید به تمایل، قابلیت و توانایی انجام دادن هر آن چه لازم است انجام شود، اعتماد و ایمان داشته باشید.

آیا همیشه نتیجه‌ی مطلوب و پیش‌بینی شده رو می‌گیریم؟ البته كه نه. آیا به هر آ‌ن‌چه دوست داریم خواهیم رسید؟ پاسخ منفی است. اما اشكالی نداره. چرا كه من ملاك و معیار «اعتماد به نفس» خود رو بر پایه‌ی نتایج مطلوب استوار نساخته‌ام. من «اعتماد به نفس» خود را براساس این حقیقت بنا كرده‌ام كه هر چه در توان دارم و می‌دانم كه درسته رو انجام بدم و كوتاه هم نیام.

هنگامی كه «اعتماد به نفس» و خودباوری خود را براساس آن‌كه و آن‌چه به‌راستی هستید بنا می‌كنید، نه براساس موفقیت‌ها یا شكست‌ها، چیزی را به‌دست می‌آورید كه هیچ‌كس و هیچ‌چیز توان خراب كردنش رو نخواهد داشت.

دلیل دیگر این كه چرا «اعتماد به نفس» واقعی ربطی به «موفقیت‌ها» یا «شكست‌های» شما نداره نیز همین است. شما هر چه‌قدر هم در انجام دادن كاری خاص مهارت به‌دست آورید و موفق باشید، فقط می‌تونید در مورد همان كار خاص در خود احساس «اعتماد به نفس» كنید و هنگامی كه می‌خواهید دست به كار جدیدی بزنید، كاری كه در آن مهارت چندانی ندارید «اعتماد به نفس» گذشته‌ی شما هیچ‌گونه فایده‌ای برای‌تان نخواهد داشت.

- «اعتماد به نفس» ما برخاسته از این حقیقت است كه می‌دانیم چنان‌چه تصمیم بگیریم كاری را انجام دهیم، حتماً آن را انجام خواهیم داد.

- «اعتماد به نفس» ما برای این است كه می‌دانیم اگر لازم باشد برای انجام دادن كاری دانش یا مهارت‌های جدیدی كسب كنیم، حتماً مطالعه خواهیم كرد، درس خواهیم خواند و هر آن‌چه لازم باشد خواهیم آموخت.

- «اعتماد به نفس» و خودباوری واقعی ما زاییده‌ی «تمایل»، «عزم» و «اراده‌ی» ما است نه «نتایج كار».

- «اعتماد به نفس» ما برخاسته از این حقیقت است كه عزم و اراده‌ی انجام دادن هر آن چه را لازم باشد داریم تا در نهایت به چیزی كه می‌خواهیم برسیم.



چگونه از تخریب خویشتن دست برداریم و به رویاهای خود اعتماد كنیم؟
نقطه‌ای كه در آن از تعقیب رویاهایتان چشم‌پوشی می‌كنید همان نقطه‌ای است كه «اعتماد به نفس» شما در آن آسیب‌ دیده است، در این نقطه شما به خودتان اعتماد كافی ندارید.

هنگامی كه ذهن‌تان به شما می‌گوید: «فكر نكنم بتونم موفق بشم» در واقع دارید به خودتان می‌گویید: «به خودم اعتماد كافی ندارم كه بتونم مطالعه كنم یاد بگیریم، بیاموزم و هر آن چه برای تحقق رویاهایم لازم دارم رو انجام بدم». هر چه به خواست و اراده‌ی خودتان اعتماد بیش‌تری داشته باشید «اعتماد به نفس» زیادتری در خود احساس خواهید كرد. داشتن «اعتماد به نفس» و خودباوری نیز اساساً به این معناست: اعتماد داشته باشید كه می‌تونید ترس‌های خود را كنار بگذارید و تسلیم نشوید.



باید بهای موفقیت را بپردازید.
اگر شما نمی‌خواهید شخصی بد و شكست خورده جلوه كنید، باید دوره‌ی سختی را پشت سر بگذارید تا «اعتماد به نفس» واقعی را در خود ایجاد كنید. زیرا «اعتماد به نفس» واقعی زمانی به‌دست نمی‌یاد كه یقین بدونیم موفق خواهیم شد. شخصی كه «اعتماد به نفس» دارد هرگز مطمئن نیست كه اشتباه نخواهد كرد. او از این‌كه شكست بخورد و تحقیر شود یا بد جلوه كند ترسی ندارد. او فقط به جلو نگاه می‌كند.

چنان‌چه احساس می‌كنید، تمام مدت منتظر این بوده‌اید كه در زمینه‌ای خاص، تخصص كافی به‌دست آورید تا سپس احساس «اعتماد به نفس» بكنید و در نهایت دست به‌عمل بزنید، بیش از این وقت خود را تلف نكنید! تنها راه «موفقیت» در هر چیز این است كه نخست به‌قدر كافی احمق، شكست‌خورده، ناموفق و ... باشیم. بدون شك همیشه در ابتدا، اشتباه‌های احمقانه‌ی زیادی مرتكب خواهیم شد. اما چنان‌چه جا نزنیم، بی‌گمان جلو خواهیم رفت، باور كنید! برخی از ما منتظریم كه خیلی راحت و بی‌هیچ زحمتی از راه برسیم و همون ابتدا پیروزمندانه صحنه رو ترك كنیم و هم‌چنین تا مطمئن نباشیم این همان پیروزی است كه انتظارمان رو می‌كشه، دست به هیچ كاری نمی‌زنیم. اما این همان «غرور» است؛ «غرور» و «منیت». این باعث می‌شود به كارهایی كه در آن‌ها مهارت نداریم دست نزنیم و هیچ‌وقت چیز جدیدی نیز یاد نگیریم. در عوض همان كارهای قبلی را به‌رغم خسته‌كننده‌ بودن‌شان مدام تكرار می‌كنیم. سپس در كمال تعجب از خودمان می‌پرسیم: چرا به جایی نمی‌رسیم؟!

چنان‌چه می‌خواهید موفق باشید باید كاری صورت دهید و اشتباه‌های زیادی مرتكب شوید، هركس موفق شده و به جایی رسیده كه از آن خوشحال است باید روزی جایی را كه بوده نیز تحمل می‌كرده!




آیا با منتظر باقی ماندن، فرصت‌های خود را از دست نمی‌دهید؟
همگی ما رویاهایی در زندگی خود داریم. شاید می‌خواهیم شغل مستقلی راه‌اندازی كنیم یا به دانشگاه برویم و ... با تمام وجود این امیال و آرزوها را در خود احساس می‌كنید و در شوق رسیدن به آن‌ها می‌سوزید. آیا كاری برای رسیدن به آن انجام داده‌اید؟ نه! چرا؟ آیا پاسخ‌های شما غرور و بهانه‌هایی نظیر موارد ذیل نیست؟


- «خب راستش خودم هم نمی‌دونم چطور باید شروع كنم»؟

- «حالا زمان مناسبی نیست»

- «منتظرم زمان مناسب‌تری هستم»

و البته این پاسخ همیشگی كه:


- «هنوز احساس اعتماد به نفس كافی نمی‌كنم!»

اغلب افراد «صبر» می‌كنند و «صبر» می‌كنند تا «اعتماد به نفس» كافی در خود احساس نمایند. سپس پروژه‌ای را شروع كنند یا به‌دنبال یكی از رویاهایشان بروند و بدین‌ترتیب مرتكب اشتباه بزرگی می‌شوند.

منتظر نظرهای سبز شما هستیم.


ادامه‌ دارد ...






نوع مطلب : طنزینه، 
برچسب ها : «اعتماد به نفس»،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 28 فروردین 1392
بصیرت مجازی
چهارشنبه 18 مرداد 1396 11:42 ق.ظ
This info is worth everyone's attention. When can I find out more?
دوشنبه 16 مرداد 1396 11:23 ب.ظ
Good day! I know this is kinda off topic but I was wondering which blog platform are you using for this site?
I'm getting sick and tired of Wordpress because I've had issues with hackers and I'm looking at
options for another platform. I would be fantastic if you could point
me in the direction of a good platform.
دوشنبه 16 مرداد 1396 05:10 ق.ظ
Hello there! This is my first comment here so I just wanted to give
a quick shout out and say I truly enjoy reading through your articles.
Can you recommend any other blogs/websites/forums that cover the same topics?

Thanks for your time!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر